Loga Fundusze Europejskie dla rozwoju spoecznego, Rzeczpospolita Polska, Dofinansowane przez Unię Europejską, PARP

Dostępne informacje o usłudze

Polski Akt o Dostępności określa również wymagania dotyczące informacji o usługach — zarówno tych świadczonych bezpośrednio, jak i takich, które towarzyszą produktom (np. smartfonom).

Celem jest to, aby każda osoba — niezależnie od ograniczeń wzroku, słuchu, sprawności intelektualnej czy znajomości języka — mogła w pełni zrozumieć, na czym polega usługa, jak z niej korzystać oraz jakie narzędzia są z nią powiązane.

Wymagania ustawowe – co trzeba zapewnić?

W ramach oferowania i świadczenia usług należy udzielać odbiorcom czytelnych, jednoznacznych i dostępnych informacji, które obejmują:

1. Informacje dostępne w więcej niż jednym kanale sensorycznym

Użytkownik powinien móc odebrać treść nie tylko wzrokiem, ale również słuchem lub dotykiem.

Przykłady:

  • wersja audio opisująca usługę dostępna na stronie internetowej,
  • materiały drukowane z dużą czcionką lub wypukłymi elementami,
  • komunikaty głosowe w punktach obsługi klientów.

2. Zrozumiały, prosty i spójny język

Informacje muszą być sformułowane w sposób jasny — tak, by były zrozumiałe również dla osób z trudnościami poznawczymi lub dla osób, które nie znają dobrze języka polskiego.

Przykłady:

  • zamiast: „Usługa wykorzystuje zaawansowany moduł weryfikacji behawioralnej”
    lepiej: „Usługa sprawdza, czy osoba korzystająca jest tą samą osobą, co wcześniej”.
  • unikanie zmiany nazewnictwa, np. jeśli „Konto Premium” jest używane na pierwszej stronie, to nie należy używać określenia „Pakiet Rozszerzony” w dalszej części.

3. Informacje w formatach tekstowych obsługiwanych przez technologie wspomagające

Treści muszą nadawać się do odczytu przez czytniki ekranu lub komunikację alternatywną.

Przykłady:

  • plik PDF przygotowany zgodnie z zasadami dostępności (oznaczone nagłówki, tekst zamiast grafiki tekstowej),
  • dokument .docx lub .txt możliwy do odczytania przez syntezator mowy.

4. Czytelna forma wizualna

Informacje muszą zostać przedstawione z użyciem odpowiedniej czcionki, kontrastu i układu.

Przykłady:

  • co najmniej 12-punktowa czcionka o prostym kroju (np. Arial, Tahoma),
  • wysoki kontrast: ciemny tekst na jasnym tle,
  • odpowiednie odstępy między wierszami i akapitami,
  • unikanie długich ścian tekstu — stosowanie list i krótszych bloków.

5. Alternatywne wersje treści nietekstowych

Grafiki, diagramy, filmy lub schematy muszą mieć opis lub inną przedstawioną formę dostępności.

Przykłady:

  • do filmu instruktażowego dodane napisy i audiodeskrypcja,
  • do diagramu — opis „Co przedstawia”,
  • do zdjęcia — krótki alternatywny tekst opisowy.

6. Informacje elektroniczne muszą być dostępne cyfrowo

Materiały online muszą spełniać zasady: postrzegalność, funkcjonalność, zrozumiałość i kompatybilność.

Przykłady:

  • strona działa z klawiaturą — wszystkie funkcje można uruchomić bez myszy,
  • treść nie znika po kilku sekundach bez możliwości zatrzymania,
  • formularze mają etykiety czytelne dla czytników ekranu.

7. Jednolitość stron internetowych i aplikacji

Użytkownik powinien rozpoznawać układ, funkcje i nawigację na wszystkich stronach oraz w aplikacjach.

Przykłady:

  • taki sam wygląd przycisku „Zaloguj”, niezależnie od sekcji,
  • spójna struktura menu w aplikacji i na stronie,
  • przewidywalne zachowanie elementów — brak nagłych wyskakujących okien bez zapowiedzi.
Przejdź do treści